กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 14 ความหวาดกลัวของหานเชียนเสวี่ย
“หาน! เชียน! เสวี่ย!”
ซูเฉินแทบจะเค้นสามคำนี้ออกมาจากซอกฟัน ราวกับพ่นก้อนน้ำแข็งออกมาสามก้อน ทำให้อากาศรอบข้างแข็งตัว
หานเชียนเสวี่ยเป็นคู่หมั้นหญิงของเขา แต่ตอนนี้ในใจเขากลับไม่ได้มีความสุขหรือหวานชื่น มีเพียงความโกรธแค้น ความเกลียดชัง และจิตสังหารที่ท่วมฟ้าท่วมดิน!
เมื่อมองใบหน้างดงามของหานเชียนเสวี่ย สิ่งที่ซูเฉินนึกถึงคือการทรยศและการทำร้ายที่เธอก่อขึ้นในคืนนั้น!
หากเขาไม่รอดตายอย่างปาฏิหาริย์ ตอนนี้คงกลายเป็นศพไปแล้ว ทรัพย์สินเก่าแก่ของตระกูลซูก็คงตกไปอยู่ในมือหานเชียนเสวี่ยทั้งหมด เช่นนั้นเขาคงตายตาไม่หลับ กลายเป็นลูกอกตัญญูของตระกูลซู