กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 10 ยังจะกร่างอีกไหม
“ไม่ใช่สิ บนหน้าซูเฉินมีปานอยู่ตั้งก้อนใหญ่ แต่นายไม่มีปาน” หานอันรีบพูด
ซูเฉินยกมือปิดหน้าครึ่งหนึ่ง “แบบนี้ล่ะ?”
หานอันเพ่งมองแล้วขมวดคิ้ว “เออ ใช่นายจริง ๆ ด้วย”
พอเห็นว่าเขาจำตัวเองได้ ซูเฉินก็ไม่พูดอ้อมค้อมอีก ถามอย่างไม่พอใจว่า “ใครอนุญาตให้นายพาเพื่อนห่วย ๆ พวกนี้มาจัดปาร์ตี้ที่บ้านฉัน รีบเก็บกวาดให้สะอาด คราวหน้าอย่าทำอีก”
ดูจากปฏิกิริยาของหานอันตอนเห็นเขา ก็ชัดเจนว่าอีกฝ่ายไม่รู้เรื่องเมื่อคืน ซูเฉินจึงไม่จำเป็นต้องพาลใส่เขา
แค่หานอันกับพวกเก็บบ้านให้เรียบร้อย เขาก็ขี้เกียจถือสาแล้ว
หานอันล้วงกระเป๋าทั้งสองข้าง ทำท่าทางยียวน แล้วหันไปพูดกับคนอื่นในบ้าน “อย่าไปสนใจมัน สนุกกันต่อ!”