กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 4 ค่ารักษา 1 ร้อยล้าน
หานเชียนโหรวเองก็อึ้งไปเหมือนกัน จริงด้วย รอยปานขนาดใหญ่บนหน้าซูเฉินหายไปไหนแล้ว?
เมื่อครู่ใบหน้าซูเฉินเปื้อนโคลน เธอจึงไม่ได้สังเกตเรื่องนี้ แต่พอซูเฉินล้างหน้าจนสะอาด เธอก็เห็นความผิดปกติทันที ยิ่งไปกว่านั้น… ซูเฉินที่ไม่มีปานแล้วหล่อขนาดนี้เชียว?
ซูเฉินยิ้มพลางพูดว่า “ฮ่า ๆ พูดไปก็ต้องขอบคุณพี่เชียนโหรวที่ช่วยให้ฉันชุ่มชื่น จนปานบนหน้าหายไปน่ะ”
หานเชียนโหรวโกรธจนตัวสั่น แต่ไม่กล้าพูดปฏิเสธสักคำ
หยางเฟิงได้ยินแล้วก็สงสัย จึงถามหานเชียนโหรวว่า “ชุ่มชื่นอะไร?”
หานเชียนโหรวกลัวว่าซูเฉินจะพูดอะไรอันตรายออกมาอีก จึงรีบตอบว่า “ก็แค่ช่วยทายาให้เขานิดหน่อย ยานั่นให้ความชุ่มชื่นดี”
ซูเฉินหรี่ตาพูด “ใช่ ชุ่มชื่นมากจริง ๆ”