ตอนที่ 155 เป็นสมบัติล้ำค่าจริง ๆ

ฝันกลางวันไปตื่นหนึ่งแล้ว หลัวหลีก็ก้มหน้าก้มตาขุดมุกโสมต่อไป เวลานี้พวกปลาลายทองไม่อยู่ เจ้ากระต่ายก็ไม่อยู่ มีมุกโสมก็ทำได้แค่ต้องขุดด้วยตัวเองเท่านั้น เจ้ากั่วกั่วขันอาสาอยากจะช่วย แต่หลัวหลีก็ยังคงไม่ยินยอม

หลัวหลีขุดโสมหญ้าขึ้นมาได้อีกต้น มุกโสมเม็ดนี้ค่อนข้างเล็ก อายุแค่ราวหกสิบกว่าปี มิติลึกลับจึงไม่มีความเคลื่อนไหวใด หลัวหลีกำลังจะเด็ดมันลงมา ทันใดนั้นเงาดำสายหนึ่งก็พุ่งตรงเข้ามาทางหลัวหลี

ปัง!

เงาดำยังไม่ทันได้แตะต้องตัวหลัวหลี ก็ชนเข้ากับรถเข็นของหลัวหลีก่อน หลัวหลีเด็ดมุกโสมแล้วโบกไปมาใส่เงาดำที่กระเด็นไปชนต้นไม้ อ้อ ที่แท้ก็อีกาหางขาว “แน่จริงก็เข้ามาแย่งสิ!”

อีกาหางขาวที่ร่อแร่ใกล้ตายอยู่แล้วโมโหจนคอพับไปทันที รีบไปฟ้องยมราชเรียบร้อย