กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
กู้หลินไม่เข้าใจภาษาสัตว์อสูร จึงทำได้เพียงดูละครใบ้แล้วเดาเอาเอง
ปลาลายทองเข้าไปวนเวียนอยู่ตรงหน้าแตนยักษ์ครู่หนึ่ง จากนั้นก็สะบัดหางพุ่งขึ้นไปชนแตนยักษ์อย่างแรง
แตนยักษ์ถูกชนจนล้มคว่ำลงไปทันที
เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านี้ หลังจากปลาลายทองหยุดลง ปูราชันสงครามก็สื่อสารกับพวกแตนยักษ์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้ก้ามใหญ่ทุบพวกมันชุดใหญ่…
กู้หลิน: …
ตกลงจุดสำคัญที่ทำให้หลัวหลีดูแล้วหัวเราะคิกคักอยู่ตรงไหนกัน?
ในเวลานี้ กู้หลินจำต้องยอมรับว่าเขากับหลัวหลีขาดความเข้าอกเข้าใจกันอยู่จริง ๆ
แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือ—
กู้หลินพาหลัวหลีนอนลงทันที “ดึกมากแล้ว อย่าดูต่อเลย นอนได้แล้ว” ขณะที่พูด เขายังยกมือขึ้นปิดตาทั้งสองข้างของหลัวหลี