กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
กระต่ายหันกลับไปมองสัตว์อสูรที่มันจับจ้องด้วยสายตาน้ำลายสออีกครั้ง หลัวหลีเห็นท่าไม่ดี จึงเคาะหัวมันเบา ๆ ทีหนึ่ง “มองอะไร นี่เป็นผลงานของพวกทหาร แกห้ามแย่ง”
พูดจบ หลัวหลีก็มองสมรภูมิอีกครั้ง ที่นี่ไม่มีอะไรให้เธอทำ เธอจึงคิดว่าออกไปเดินดูรอบ ๆ เสียหน่อยดีกว่า เผื่อจะหาอะไรเจอบ้าง อย่างน้อยบริเวณนี้ก็น่าจะมีพืชวิญญาณให้พบสักหน่อย
ดังนั้นหลัวหลีจึงหันไปมองจี้เย่ “นายบอกกู้หลินทีว่าฉันจะไปเดินดูรอบ ๆ”
จี้เย่รั้งเธอไว้ “เดี๋ยว ฉันไปกับเธอ” พูดจบก็เดินไปข้างกู้หลิน บอกว่าจะออกไปสำรวจบริเวณรอบ ๆ สักหน่อย
ที่จริงแล้ว ระยะห่างใกล้เพียงเท่านี้ ทุกคนได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับหลัวหลีหมด ตอนนี้พอได้ยินจี้เย่พูดเช่นนั้น ทุกคนจึงหันไปมองกู้หลิน