ตอนที่ 149 ล้วนเผยความรู้สึกจริง

หลัวหลีมองดูปาร์ตี้สัตว์อสูรที่กำลังตะลุมบอนกับเหล่านักรบ พลางเห็นพ้องอย่างลึกซึ้งว่าในป่าลึกดงดิบที่มนุษย์ไม่เคยย่างกรายเข้าไปนั้นมีสัตว์อสูรเยอะจริง ๆ อีกทั้งยังดุร้ายมากด้วย หลัวหลีมองดูอยู่สองสามแวบก็ขยับเข้าไปใกล้ข้างกายกู้หลิน

กู้หลินก็เห็นหลัวหลีแล้วเช่นกัน จากนั้นจึงเอ่ยบอกคนข้าง ๆ คำหนึ่งแล้วเดินตรงมาหาหลัวหลี

กู้หลินกุมมือจับรถเข็นของหลัวหลีไว้พลางเอ่ยถาม “ทำไมถึงข้ามมาล่ะ?”

หลัวหลีเหลือบมองพวกหลินซวี่ที่อยู่ไม่ไกลแวบหนึ่ง จากนั้นจึงยื่นหน้าเข้าไปใกล้กู้หลินแล้วกระซิบถามเสียงเบา “ในเขานี้ไม่มีจอมวิญญาณใหญ่ชั้นหกคนอื่นแล้วใช่ไหม?”

กู้หลินโน้มตัวลงมาเพื่อเออออคุยกระซิบกระซาบกับหลัวหลี ตอบกลับไปว่า “ไม่มี มีแค่พวกเรา”

“งั้นก็ดีแล้ว ฉันให้เจ้าปลาตัวน้อยไปขุดมุกโสมแล้ว ถ้ายังมีจอมวิญญาณใหญ่ชั้นหกคนอื่นอีก ฉันจะได้เรียกมันกลับมา”