กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลัวหลีคิดว่า ต่อไปเธอคงต้องปลอบใจตัวเองแบบนี้อีกหลายครั้ง แน่นอนว่าอาจปลอบไปปลอบมาจนชิน ต่อไปก็คงมองว่าเป็นเรื่องปกติ
แต่เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยว่ากันทีหลัง แค่คิดถึงตอนนี้ก็รู้สึกปวดใจแล้ว
กู้หลินกางเต็นท์เสร็จ จากนั้นก็ทยอยนำข้าวของเข้าไปจัดวางทีละชิ้น บรรยากาศค่อย ๆ ดูเหมือนบ้านมากขึ้น
กู้หลินกับหลัวหลีนั่งอยู่ข้างโต๊ะ กู้หลินนำมุกโสมออกมาหนึ่งลูก หลอมกลั่นเป็นเครื่องดื่มแล้วยื่นให้หลัวหลี หลัวหลีรับแก้วมาแล้วพูดว่า “ดื่มด้วยกันเถอะ”
กู้หลินลุกขึ้น “คุณดื่มก่อน ผมขอจัดของอีกหน่อย”
กู้หลินนำกล่องเก็บพืชวิญญาณออกมาจากแหวนมิติแล้วเปิดออก หลัวหลีจึงเห็นบุปผาสงบจิตต้นหนึ่งตั้งอยู่ในกระถางต้นไม้อย่างสดชื่นมีชีวิตชีวา