ตอนที่ 45 ถ้าทำได้ก็พูดออกมาดัง ๆ

หลัวหลีตามกู้หลินขึ้นยานบินของกองทัพ เป็นเวลาเข้างานพอดีจึงไม่มีใครมาส่ง สองสามีภรรยาออกจากฐานประจำการมุ่งหน้าไปยังค่ายจินซานอย่างเงียบเชียบ

ยังไม่ทันถึง มองจากระยะไกล หลัวหลีก็เห็นโครงร่างของค่ายจินซานแล้ว

เธอมีความรู้สึกเพียงอย่างเดียว—ซอมซ่อเหลือเกิน!

เมื่อเทียบกับความเป็นระเบียบเรียบร้อยของฐานประจำการ สิ่งปลูกสร้างของค่ายพักก็ออกจะ—ตามใจชอบไปหน่อย

ไม่ได้สร้างบ้านอย่างเจาะจง ในค่ายเป็นเต็นท์ทหารหลังแล้วหลังเล่า ทว่าก็ตั้งตรงนี้หลังหนึ่งตรงนั้นหลังหนึ่ง เรียงตัวเป็นวงกลมไม่เป็นระเบียบ ราวกับมีคนบอกว่า “พวกคุณเห็นตรงไหนดีก็พักตรงนั้นแล้วกัน” จากนั้นผู้คนก็ปล่อยใจตามสบาย ถูกชะตากับตรงไหนก็พักตรงนั้นอย่างนั้นแหละ