เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 259 นี่แหละคือความชอบ
ผู้อาวุโสจางตั้งสติจนพูดออกมาได้ “ไอ้มู่หรงเฟิงที่ปากมากพูดจาเพ้อเจ้อคนนั้น ถ้ากล้ามาที่นี่อีก พ่อจะตีขามันให้หักเลย”
พูดจบ เขาก็หันสายตาไปยังเซิ่งอวี้เซียว “กลายเป็นว่าพ่อเป็นคนจุดให้นายเองหรือนี่”
ตอนนี้เซิ่งอวี้เซียวสงบลงมากแล้ว เขารีบรินชาให้ผู้อาวุโสจางถ้วยหนึ่ง “ท่านอย่าเพิ่งโมโหไปเลย…”
ผู้อาวุโสจางไม่รับถ้วยชา พลางเอ่ยเสียงเย็น “เรื่องที่เพิ่งคิดเมื่อครู่ คิดจนเข้าใจแล้วหรือ”
“ก็ยังมีบางอย่างที่ไม่เข้าใจ”
“หืม?”
“ท่านก็รู้ ผมกับเสี่ยวหยารู้จักกันมาตั้งแต่เนิ่น ๆ ตอนที่เธอเรียนมัธยมต้น ผมเคยรู้สึกหดหู่เพราะคิดว่าเธอถอยห่างจากผม แล้วตอนนี้ที่ผมไม่อยากให้เธออยู่กับมู่ไป๋ มันต่างจากความหดหู่ครั้งนั้นจริง ๆ หรือ”
“เดี๋ยว ในเรื่องนี้มันมีเรื่องของมู่ไป๋เข้ามาเกี่ยวได้อย่างไร” คุณขมวดคิ้ว
เซิ่งอวี้เซียวเล่าคำพูดของมู่หรงเฟิงในงานเลี้ยงวันเกิดวันนั้นให้ฟังอีกรอบ