เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 เพิ่งคิดได้
การที่คำว่า ‘เสี่ยวหยา’ มาผูกเข้ากับแซ่ ‘หลี’ นั้น เป็นเรื่องที่ไกลแสนไกลเหลือเกินแล้ว
จางรั่วสุ่ยอึ้งไปครู่หนึ่งกว่าจะรู้สึกตัว
คนคนนี้... กำลังตามหาเธอ!
“อ๊ะ! คุณ อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม! ปล่อย ปล่อยเขาไป คุณจะหาใครก็พูดให้ชัดเจนสิ เมื่อกี้คุณพูดอะไรฉันฟังไม่ทัน!” แอร์โฮสเตสคำรามแหบพร่า แต่สีหน้าและถ้อยคำยังพยายามรักษาความสงบไว้อย่างเต็มที่
“ผมต้องการหาหลีเสี่ยวหยา” ครั้งนี้เขาเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษ พูดได้ลื่นขึ้นมาก “ผมไม่ได้พูดกับพวกคุณ เธอควรจะได้ยิน เธอควรจะออกมาเจอผม ไม่อย่างนั้นคนทั้งเครื่องบินจะต้องเอาชีวิตไปทิ้งเพราะเธอ”
แอร์โฮสเตสยิ่งคลุ้มคลั่ง “คุณคะ ฉันรู้ดีว่าในรายชื่อผู้โดยสารชั้นหนึ่งของเรา ไม่มีคุณหลีคนที่คุณว่าอยู่เลย...”
จางรั่วสุ่ยขยับตัว เว่ยเหวินชิ่งยกเท้าขวางไว้
น้าชายคนเล็กส่ายหน้าให้เธอเบา ๆ อย่างเงียบ ๆ ที่นั่งทรงกลมที่ห่อหุ้มได้อย่างสมบูรณ์แบบของชั้นหนึ่งบังการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้เป็นอย่างดี
“เป็นอะไรไป?”