กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 223 บ๊ายบาย
“ผมพร้อมแล้ว คุณล่ะ” เว่ยเสวียนหมิงหันไปถามสหายเก่า
ผู้อาวุโสหลี่ไม่พูดอะไร
“ตั้งแต่เสี่ยวหยากลับมา ผมยิ่งตระหนักถึงเรื่องหนึ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ความเอาแต่ใจ การตัดสินใจคนเดียวของผม หรือแม้แต่ความสำเร็จของผม ล้วนเป็นโซ่ตรวนที่ทิ้งไว้ให้เหวินจวิ้นกับพวกเขา”
“ผมมักรู้สึกว่าพวกเขาทำตรงนั้นก็ไม่ดี ตรงนี้ก็ไม่ดี แต่ถ้าผมจากไป พวกเขาจะตั้งตัวไม่ได้จริง ๆ หรือ พวกเขาคลำหาทางไปสักวันก็ต้องยืนขึ้นได้เอง”
ผู้อาวุโสหลี่กัดฟันแน่น พูดขัดขึ้นว่า “อย่าพูดแล้ว หมิงหมิงยังไม่ถึง…”
“ยังไม่ถึงช่วงที่เลวร้ายที่สุด แต่จะต้องรอจนถึงตอนนั้นจริง ๆ หรือ” เว่ยเสวียนหมิงพูดยังต่อเนื่องอยู่ แต่เสียงหายใจเริ่มมีเสมหะครืดคราดหนักขึ้นบ้างแล้ว