ตอนที่ 3

ตอนที่ 3

ผู้คนทยอยกันจากไป

จูหยวนจางกางแขนทั้งสองข้างยืนอยู่ตรงนั้น ฮองเฮาหม่าเดินเข้ามาเคียงข้างจูหยวนจาง แล้วเริ่มปลดชุดเกราะออกจากร่างให้เขา

“ขอบใจน้องหญิงมาก”

“นี่เป็นสิ่งที่ตัวข้าพึงกระทำเจ้าค่ะ”

จูหยวนจางหันหน้าไปมองสองพี่น้องจูเปียวที่ยังคงยืนทึ่มทื่ออยู่ที่เดิมพร้อมกล่าวว่า “อย่ายืนบื้ออยู่ตรงนั้นเลย นั่งลงเสียสิ”

จูหยวนจางที่ปลดชุดเกราะออกแล้วรับเสื้อผ้าป่านสีดำที่ฮองเฮาหม่ายื่นให้มาสวมลงบนเรือนร่าง

“ยังคงเป็นอาภรณ์ที่น้องหญิงของข้าตัดเย็บ สวมใส่แล้วสบายตัวที่สุด”

“เปียวเอ๋อร์ ช่วงนี้นับว่าการเรียนเป็นอย่างไรบ้าง ข้าเห็นเจ้าสติปัญญาแจ่มใสอารมณ์ดีไม่เบานี่” จูหยวนจางเอ่ยถามขึ้นมาดั่งไม่ตั้งใจ

“กราบเรียนเสด็จพ่อ โอรสผู้นี้มิเคยเกียจคร้านต่อบทเรียนในแต่ละวันเลยขอรับ” จูเปียวหยัดกายขึ้นตอบ