เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 ความสงสัยของหลู่อี้
เสิ่นหยวนเจิ้งที่อยู่ข้างกายสังเกตเห็นท่าทีของเขาได้อย่างรวดเร็ว จึงเอ่ยถามอย่างห่วงใยว่า
“เป็นอะไรไปศิษย์น้องหลู่ ในเมื่อเจ้าเด็กน้อยปู้ฝานนั่นแยกคนออกมาได้ง่ายดายถึงเพียงนี้ เจ้าไม่ควรจะรู้สึกยินดีหรอกหรือ?”
“เหตุใดเจ้ากลับมีสีหน้าเร่งร้อนเช่นนี้ หากไอ้เด็กแสบที่บ้านข้ามีความสามารถถึงเพียงนี้ ข้าคงหัวเราะจนตื่นจากฝันในยามหลับใหลแล้ว”
เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นหยวนเจิ้ง หลู่อี้ก็ตื่นจากภวังค์ ก่อนจะรำพึงในใจว่า
“เกือบไปแล้ว! ความห่วงใยทำให้ว้าวุ่นใจจริงๆ หากปู้ฝานถูกวิญญาณอื่นเข้ามาแทนที่จริง ท่าทีที่ข้าแสดงออกไปย่อมทำให้คนผู้นี้สงสัย และจะกลายเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น ตอนนี้ห้ามใจร้อนวู่วามเด็ดขาด ต้องไตร่ตรองให้รอบคอบถึงจะถูก”
หลังจากได้สติกลับคืนมา หลู่อี้จึงรีบกล่าวว่า
“ขอบคุณท่านศิษย์พี่เสิ่นที่เป็นห่วง ข้ามิได้เป็นเพราะเรื่องของปู้ฝาน แต่กำลังกังวลใจเรื่องอื่นอยู่”
“อ้อ เช่นนั้นรึ ไม่ทราบว่าเป็นเรื่องใดที่ทำให้ศิษย์น้องหลู่ต้องกลัดกลุ้มถึงเพียงนี้ หากสะดวกใจก็พูดให้ข้าฟังได้นะ”