0153

⬢⬢⬢

ตอนที่ 153 ปู้ฝานเองก็เป็นผู้ข้ามมิติมาเช่นกันหรือ?

หลังจากพาปู้ฝานมาถึงขุนเขาที่เสิ่นหยวนเจิ้งพำนักอยู่ หลู่อี้ก็กล่าวขอบคุณเสิ่นหยวนเจิ้งก่อน แล้วจึงชี้แจงจุดประสงค์ที่มาในวันนี้

เมื่อเสิ่นหยวนเจิ้งฟังคำพูดของหลู่อี้จบก็ชะงักไปเล็กน้อย เขาคาดไม่ถึงว่าหลู่อี้จะตามใจปู้ฝานถึงเพียงนี้ คำพูดของเด็กสิบขวบคนหนึ่ง เขากลับให้ความสำคัญอย่างจริงจังขนาดนั้น

หากเป็นเขาคงจะสั่งยุบกลุ่มพันธมิตรไร้สาระนี่ไปตั้งแต่แรกแล้ว จะมาเสียเวลาพาลูกเด็กเล็กแดงเล่นซนกันทำไม

พูดตามตรง หลังจากฟังคำพูดของหลู่อี้จบ สายตาที่เสิ่นหยวนเจิ้งมองหลู่อี้ก็เริ่มแปลกไป เขาไม่อาจเข้าใจได้เลยจริงๆ ว่าหลู่อี้ที่ดูสุขุมเยือกเย็นมาตลอด เหตุใดถึงได้กลายเป็นเช่นนี้ไปได้

ทว่าแม้ในใจเขาจะรู้สึกว่าการกระทำของหลู่อี้ครั้งนี้ดูเสียศักดิ์ศรีไปบ้าง แต่เมื่อเห็นแก่ที่ตอนนี้หลู่อี้ถือเป็นศิษย์น้องของเขาแล้ว เขาจึงทำได้เพียงนิ่งเงียบไม่กล่าวสิ่งใด

ดังนั้นเขาจึงได้แต่เฝ้ามองหลู่อี้ปล่อยให้ปู้ฝานเรียกรวมตัวลูกน้องของมันอยู่ที่นี่

ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาต้องตกใจคือ ลูกน้องคนแรกที่ปู้ฝานเรียกมากลับเป็นเสิ่นเย่ว์หลานชายคนเล็กของเขาเอง เมื่อเห็นหลานชายคนเล็กที่บรรลุระดับหลอมปราณขั้นสองยืนทำหน้าเคร่งขรึมอยู่เบื้องหน้าปู้ฝาน เสิ่นหยวนเจิ้งก็ถึงกับใบหน้าดำคล้ำลงทันที

เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของเสิ่นหยวนเจิ้ง หลู่อี้ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาบ้าง เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าลูกชายของเขาจะสามารถรับเสิ่นเย่ว์ที่มีอายุมากกว่าถึงสี่ปีมาเป็นลูกน้องได้