0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 150 รับศิษย์แทนอาจารย์

เมื่อผู้คนเห็นหลู่อี้เดินเข้ามาอย่างใจเย็นเช่นนั้น เหล่าผู้อาวุโสระดับแก่นทองคำที่มีเจตนาดีต่อเขาก็ยิ่งรู้สึกพึงพอใจในใจ พวกเขารู้สึกว่าหลู่อี้มีมาดของขุนพลผู้ยิ่งใหญ่ ที่สามารถเผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญระดับแก่นทองคำจำนวนมากได้อย่างสงบนิ่ง

ทว่าผู้อาวุโสระดับแก่นทองคำส่วนน้อยที่ไม่ค่อยพอใจในตัวหลู่อี้นั้นกลับคิดตรงกันข้าม พวกเขาเห็นว่าหลู่อี้กำลังเย่อหยิ่งจองหอง ไม่เห็นผู้อาวุโสระดับแก่นทองคำเช่นพวกเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

วันเวลาที่ผ่านมาจะมีศิษย์ขอบเขตก่อรากฐานคนใดกล้าทำตัวเช่นนี้ต่อหน้าพวกเขา แม้แต่จางเจี้ยนเมื่อพบเจอพวกเขาก็ยังคงนอบน้อมยิ่ง ดังนั้นในใจจึงยิ่งไม่พอใจต่อพฤติกรรมของหลู่อี้ และยิ่งรู้สึกต่อต้านเขามากขึ้น

ทว่าความคิดในใจของคนกลุ่มนี้หลู่อี้ไม่ได้รับรู้ และถึงรู้ไปเขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก โดยเฉพาะบรรดาผู้อาวุโสที่รู้สึกไม่พอใจเขานั้น หลู่อี้เพียงทำได้แค่ยิ้มหยันแล้วปล่อยผ่านไป

ดังนั้นภายใต้สายตาของผู้คน หลู่อี้จึงเดินตรงเข้าไป

ในระยะห่างเพียงสิบก้าวจากฝูงชน เขาก็หยุดลง พร้อมประสานมือคารวะกล่าวว่า “ศิษย์หลู่อี้คารวะประมุขสำนักและผู้อาวุโสทุกท่านขอรับ”

เมื่อเห็นหลู่อี้ทำความเคารพอย่างสงบนิ่งต่อหน้าผู้อาวุโสระดับแก่นทองคำจำนวนมากโดยไม่ต่ำต้อยหรือถือดี เซี่ยหงถูรู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง จึงกล่าวอย่างดีใจว่า “ดี! สหายตัวน้อยหลู่อี้ รีบมานั่งลงตรงนี้เถิด”

หลู่อี้เพิ่งคารวะเสร็จก็ได้ยินเซี่ยหงถูเรียกให้เขาเข้าไปหา จึงไม่ได้คิดอะไรมากแล้วก้าวเท้าเดินไปหา