เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 149 พิธีเข้าสำนักที่ไม่เคยมีมาในรอบพันปี
หลู่อี้มองดูศิษย์เอกที่ชื่อจางเจี้ยนตรงหน้าพลางคาดเดาอยู่ในใจ เนื่องจากเขาไม่รู้เรื่องการแบ่งลำดับชั้นของศิษย์ในนิกายมรรคโอสถ จึงไม่รู้ว่าการเป็นศิษย์เอกนั้นมีความหมายเช่นไร
ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่ได้แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาเหมือนกับเจียงเฟิง ทว่ากลับลุกขึ้นยืนด้วยท่าทีค่อนข้างนิ่งเฉยก่อนจะประสานมือคารวะกลับไปว่า
“ข้ามีนามว่าหลู่อี้ คารวะศิษย์พี่จาง คงต้องรบกวนศิษย์พี่จางแล้ว”
เมื่อเห็นสีหน้าอันนิ่งเฉยของหลู่อี้ จางเจี้ยนก็ชะงักไปเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนอื่นแสดงสีหน้าเรียบเฉยเช่นนี้หลังจากที่ทราบว่าเขาเป็นศิษย์เอก
เขาคิดในใจว่าสมแล้วที่เป็นอัจฉริยะผู้มีรากวิญญาณรวมเต็มเปี่ยม เหตุใดจึงได้มั่นใจเพียงนี้กันนะ?
อย่างไรก็ตาม ในฐานะที่เป็นศิษย์เอกของประมุขสำนัก จางเจี้ยนมีความเชี่ยวชาญในการวางตัวอยู่พอสมควร ดังนั้นหลังจากชะงักไปเพียงครู่เดียว เขาก็ยิ้มแล้วกล่าวว่า
“ศิษย์น้องหลู่อี้เกรงใจเกินไปแล้ว การได้บริการอัจฉริยะเช่นเจ้าถือเป็นเกียรติของข้า ครั้งนี้ท่านอาจารย์ได้กำชับคำสั่งตายแก่ข้าเอาไว้ว่า จะต้องทำให้ศิษย์น้องหลู่อี้พึงพอใจให้ได้”
“นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นท่านอาจารย์ให้ความสำคัญกับคนคนหนึ่งมากถึงเพียงนี้ เดิมทีข้ายังรู้สึกไม่ค่อยยอมรับนัก แต่เมื่อได้พบหน้าหลังจากนี้ ข้าจึงพบว่าศิษย์น้องเป็นดั่งมังกรในหมู่มนุษย์จริง ๆ”