0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 คำเชิญ (สอง)

เดิมทีเมื่อเห็นผู้บำเพ็ญขอบเขตแก่นทองคำมาเยือนพร้อมกันสองคน ทั้งสองในใจก็นับว่าตื่นตะลึงมากพอแล้ว ยามนี้เมื่อเผิงฮั่นแนะนำฐานะของคนทั้งสองเช่นนี้ หลู่อี้และเจียงเฟิงยิ่งรู้สึกสะเทือนใจจนสั่นสะท้านไปถึงทรวงใน

ผู้ที่มาเยือนกลับเป็นถึงประมุขนิกายมรรคโอสถและผู้อาวุโส!

พูดตามตรงหลังจากได้ยินฐานะของทั้งสอง หลู่อี้รู้สึกตื่นเต้นจนทำตัวไม่ถูกอยู่ไม่น้อย

ในช่วงเวลาที่ผ่านมาเขาได้รับรู้มาว่า ในอดีตเวลาที่สำนักใหญ่ภายในป่าหลงหยางออกมาเชิญคนเข้าสำนักนั้นมีมาตรฐานเช่นไร อย่างมากที่สุดก็เพียงแค่ส่งศิษย์ระดับสร้างรากฐานระยะปลายคนหนึ่งออกมาให้เท่านั้น ไหนเลยจะเป็นดังเช่นวันนี้ที่ประมุขสำนักมาด้วยตนเอง

ด้วยเหตุนี้จิตใจที่เคยสงบนิ่งของหลู่อี้จึงไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะเกิดระลอกคลื่นขึ้นมาได้

ส่วนเซี่ยหงถูที่อยู่ฝั่งตรงข้ามหลู่อี้ เมื่อเห็นความตื่นตะลึงที่ฉายออกมาจากแววตาของหลู่อี้ ในใจก็รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง นี่คือผลลัพธ์ที่เขาต้องการ

ถึงแม้วาทะการให้เกียรติผู้มีความสามารถจะเป็นสิ่งที่ทุกคนเข้าใจดี แต่เมื่อได้สัมผัสถึงความรู้สึกที่ได้รับความสำคัญจากผู้อื่นจริงๆ ผู้ที่ถูกเชิญย่อมบังเกิดความรู้สึกที่ดีต่ออีกฝ่ายไม่มากก็น้อย

ด้วยเหตุนี้โอกาสที่จะประสบความสำเร็จย่อมสูงกว่าคู่แข่งที่ไม่ยอมทำอะไรเลยอยู่ไม่น้อย