กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 พี่เหวิน: ยังจะมาอีกไหม?
“เลือกมาเถอะ”
เหวินหร่านจู๋เผยอปากสีชมพูระเรื่อ น้ำเสียงของเธอราบเรียบอย่างน่าประหลาด
รอยยิ้มที่มุมปากของสวีเหลียงแข็งค้างไปชั่วขณะ เขาไม่คิดว่าเธอจะตอบรับอย่างเด็ดขาดขนาดนี้ โดยไม่มีแม้แต่ความลังเล
เขาเหลือบมองหลี่ปู้ฝาน หลี่ปู้ฝานก็มองเขา ในสายตาของทั้งสองมีความลังเลเกิดขึ้นชั่วครู่ แต่ก็ถูกกดทับลงไปอย่างรวดเร็ว
พละกำลังก็ส่วนพละกำลัง ทักษะก็ส่วนทักษะ
พวกเขาไม่เชื่อว่าคนคนหนึ่งจะเก่งไปเสียทุกด้าน บนโลกนี้ไม่มีคนเช่นนั้น ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังเป็นผู้หญิง
สวีเหลียงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เขาสูงกว่าเหวินหร่านจู๋ครึ่งหัว ไหล่กว้างกว่าเป็นเท่าตัว ยืนอยู่ตรงนั้นเหมือนกำแพงบัง