กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 ไปหาเรื่องเธอเท่ากับเตะโดนสำลี!
น้ำเสียงของเธอไม่ช้าไม่เร็ว “ทางที่คนอื่นปูไว้ให้ เดินย่อมสบายเป็นธรรมดา
แต่ทางที่สบายหากเดินไปนาน ๆ นายก็จะเดินเองไม่เป็นอีก
วันหนึ่งหากไม่มีทางแล้ว นายจะเดินไปทางไหน?”
“ส่วนเรื่องเป็นทหาร ฉันไม่เคยคิดจะใช้มันเป็นทางถอยในชีวิต ทางถอยมีไว้ให้คนขี้แพ้ ฉันไม่ใช่”
เจียงเหอได้ฟังคำพูดของเหวินหร่านจู๋พลันตาสว่างขึ้นมาทันที เธออึ้งไปสองวินาทีก่อนจะตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่
“ถุย ฉันพูดจาไร้สาระอะไรออกไปเนี่ย! อะไรคือ ‘ทำไมถึงเลือกทางที่ลำบากอย่างการเป็นทหาร’
ทางไหนบ้างไม่ลำบาก? นั่งทำงานในออฟฟิศไม่ลำบากหรือไง? ทำงานเช้าจรดเย็นไม่ลำบากหรือไง? คอยดูสีหน้าคนอื่นใช้ชีวิตไม่ลำบากหรือไง? แค่ลำบากคนละแบบเท่านั้นเอง”