กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ฉันอยากฟังความจริง!
จี้เจียอวิ่นให้เกียรติด้วยการเอ่ยชมเบา ๆ “ว้าว เก่งจังเลย!”
แม้หรงเจาเหอและจี้เจิ้งหงจะไม่ชอบวิธีที่หลินหลานซวงบังคับลูก แต่เมื่อได้ยินเสียงเปียโน ทั้งคู่ก็พยักหน้าเล็กน้อยและเผยสีหน้าชื่นชมออกมา
บทเพลงเข้าสู่ช่วงอัลเลโกรที่งดงาม เสียงตัวโน้ตคู่แปด โน้ตกระโดด และโน้ตสั่นที่แสดงทักษะแพรวพราวต่อเนื่องกันไม่ขาดสาย นิ้วมือของหรงรั่วหนิงวิ่งไปบนคีย์เปียโนอย่างรวดเร็วและแม่นยำไร้ที่ติ
คอร์ดสุดท้ายที่ดังกังวานตกลงมา เสียงเปียโนก็หยุดกะทันหัน
มือของหรงรั่วหนิงทิ้งตัวลงข้างลำตัวและสั่นเล็กน้อย เธอไม่ได้ลุกขึ้นทันที แต่ก้มหน้าลง ไหล่ของเธอทรุดต่ำลงเพียงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น
“ดี! เล่นได้ดีมาก!”