ตอนที่ 392 ทาสค่ายกลกับสุภาพชน! สวรรค์มิอาจล่วงเกิน

ตอนที่ 392 ทาสค่ายกลกับสุภาพชน! สวรรค์มิอาจล่วงเกิน

เจ็ดชุ่น สามฉื่อ หนึ่งจั้งสามฉื่อ สามจั้งสองฉื่อ เจ็ดจั้งเก้าฉื่อ สิบห้าจั้งหกฉื่อ ยี่สิบเอ็ดจั้งสามชุ่น สามสิบสองจั้งหนึ่งฉื่อหกชุ่น...

ความหนาทั้งแปดนี้คือตำแหน่งแน่ชัดของเส้นสีเทาแปดเส้นแห่งค่ายกลแปดทิศพระสุเมรุในกำแพงฟ้าดิน

ด้านที่ใกล้ถึงแดนดินเหลือความหนาเพียงเจ็ดชุ่น ส่วนด้านที่ใกล้ถึงโลกมนุษย์สวรรค์ยังเหลือแปดฉื่อสี่ชุ่น

นี่เป็นการกระจายที่ไม่สม่ำเสมออย่างยิ่ง!

คล้ายเพราะไม่สม่ำเสมอเช่นนี้ จึงแบ่งกำแพงฟ้าดินอันขัดแย้งสุดขั้ว ซึ่งหนาสามสิบสามจั้งและคล้ายหนาไร้ขอบเขตได้ เกิดเป็นช่องโหว่ที่ค่ายกลแปดทิศพระสุเมรุสร้างขึ้น

เมื่อมีช่องโหว่เหล่านี้ มนุษย์สวรรค์จึงอาศัยลูกแก้วทะลวงเขตแดนเข้าสู่ช่องว่างเส้นสีเทาเส้นที่แปด ให้ห่างจากแดนดินเพียงกำแพงมิติหนาเจ็ดชุ่น

หลังมนุษย์สวรรค์เข้ามาในเส้นสีเทาที่ห่างแดนดินเจ็ดชุ่น ภาพที่ปรากฏยามเผยตัวจึงกลายเป็นถูกกั้นด้วยมิติเจ็ดชั้น

กำแพงฟ้าดินหนาเจ็ดชุ่นปรากฏเป็นมิติเจ็ดชั้น...เช่นนั้นความหนาสามสิบสามจั้ง ก็มีโอกาสสูงว่าจะรวมเป็นมิติสามพันสามร้อยชั้น!

หากคิดผ่ามิติสามพันสามร้อยชั้นรวดเดียว...แม้ร่างจริงหลี่ชิงเฟิงมาถึง ก็เรียกได้ว่าหมดหนทาง