กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 384 ตอนเด็กๆ ลุงยังเคยอุ้มหนูเลย
สีหน้าของสมิธในตอนนั้นดูไม่ได้ราวกับเพิ่งกินสิ่งปฏิกูลเข้าไป กดเสียงต่ำ พยายามทำท่าทางดูแคลน แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
"สมิธบอกว่า พวกคนประเทศหัวโง่เง่าสิ้นดี รู้ทั้งรู้ว่าเป็นหมูที่รอวันถูกเชือด แต่ก็ยังดาหน้ากันเข้ามาทีละคนเหมือนวิ่งมาหาที่ตาย"
"พรืด!" อารมณ์ที่กำลังหดหู่ของเฉินเนี่ยนพลันมลายหายไป เธอหลุดหัวเราะออกมาทันที เพราะนึกภาพท่าทางของสมิธตอนพูดประโยคนี้ออกอย่างชัดเจน
"เขาไม่มีทางเข้าใจหรอก พวกนั้นไม่ได้เชิดชูส่วนรวมเหมือนเรานี่นา" เฉินเนี่ยนยักไหล่ พูดอย่างขบขัน "แล้วตอนนี้ล่ะ พวกสมิธมีชะตากรรมยังไงบ้าง"