กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 383 เดิมทีผมก็เป็นหนึ่งในนั้น
เหวินตี๋ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว "รถยนต์หนึ่งคัน"
เฉินเนี่ยนได้ยินคำตอบนี้ก็อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเกือบเด้งตัวลุกขึ้นนั่งจากเตียงคนไข้
"อะไรนะ รถยนต์หนึ่งคันเนี่ยนะ" เฉินเนี่ยนตกใจจนหลุดสำเนียงเมืองหลวงออกมา แสดงให้เห็นว่าเธอประหลาดใจมากแค่ไหน
"อืม" เหวินตี๋พยักหน้า ยิ้มอย่างจนใจ "ถึงจะเป็นรถเก่าของที่บ้านเขาก็เถอะ แต่มันก็คือรถยนต์ทั้งคัน ลี่ตงได้ยินว่าตอนเด็กๆ ผมเดินทางไปหาพ่อไม่สะดวก รถประจำทางก็มักจะขึ้นไม่ทัน ส่วนจักรยานในวัยผมตอนนั้นก็ยังปั่นไม่ไหว เขาเลยบอกว่าจะยกรถยนต์ที่บ้านให้ผม"