กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 567 ชีวิตของนางคงไม่ราบรื่น
เมื่อเห็นมู่ฉือ ใบหน้าเหนื่อยล้าของซ่งจืออันก็เผยรอยยิ้มจาง ๆ
“องค์หญิง เวลานี้อยากพบหน้าท่านสักครั้งช่างไม่ง่ายเลยจริง ๆ”
มู่ฉือสวมกระโปรงสีชมพูอ่อน
แม้ไม่แต่งหน้า ก็ยังงดงามจนสะกดใจผู้คน
นางไม่คิดจะทำสีหน้าดี ๆ ให้ซ่งจืออัน
ส่วนซ่งจืออันไม่ได้กังวลกับชะตากรรมของตน
เมื่อเทียบกันแล้ว ดูเหมือนเวินจิ่นอวิ๋นจะกังวลเสียมากกว่า
มิฉะนั้นเขาคงไม่เข้ามาพร้อมองค์หญิงด้วย
“ราชครูเวิน ข้าเป็นถึงเพียงนี้แล้ว ท่านยังกลัวว่าข้าจะทำร้ายองค์หญิงอีกหรือ” ซ่งจืออันมองเวินจิ่นอวิ๋น แววตาเผยทั้งความเยาะเย้ยและความแค้น