กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 562 ซ่งจืออัน ถึงคราวจบสิ้นแล้ว
ผ่านไปครู่ใหญ่ มู่ฉือจึงก้าวเท้าเข้าไปเผชิญหน้ากับศพของหร่วนอิงเจี๋ย
เขานอนนิ่งอยู่ในโลง ทั่วร่างแทบไม่มีเนื้อหนังส่วนใดที่ยังสมบูรณ์
โดยเฉพาะบริเวณหน้าท้องนั้น ชวนให้เห็นภาพน่าสยดสยองยิ่งนัก
เวินจิ่นอวิ๋นกุมมือข้างหนึ่งของนางไว้แน่นตลอดเวลา กลัวว่านางจะทนรับภาพสะเทือนใจเช่นนี้ไม่ไหว
เขารู้ว่านางคุ้นชินกับภาพนองเลือด แต่คนผู้นี้ถึงอย่างไรก็เป็นสหายที่ช่วยชีวิตนางไว้
นางย่อมไม่อาจวางตัวเป็นเพียงผู้ชมได้
อันที่จริง เขารู้สึกได้ว่ามือของนางเย็นเฉียบลงแล้ว
ศพนี้เป็นหร่วนอิงเจี๋ยอย่างแน่นอน
ไม่ได้ใช้วิชาแปลงโฉม