กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 561 ศพของหร่วนอิงเจี๋ย
เสียงตะโกนของมู่เจวี๋ยเจิงทำให้ลิ่งมู่ฉือขมวดคิ้วทันที
เป็นถึงฮ่องเต้แล้ว เหตุใดยังไม่รู้จักระเบียบเช่นนี้
แต่แท้จริงแล้ว นางเองก็ไม่ได้รักษากฎระเบียบสักเท่าไร
“เสด็จพี่หญิง วันนี้เราดีใจเหลือเกิน!”
“ท่านยังไม่ตาย เราจะประกาศนิรโทษกรรมทั่วใต้หล้า!”
หากยังพอมีสติอยู่บ้าง มู่เจวี๋ยเจิงคงกอดนางไปแล้ว
จากนั้นเขาก็พูดถึงจดหมายที่นางทิ้งไว้ให้เขาหลัง “สิ้นพระชนม์”
“เสด็จพี่หญิง ท่านให้อภัยเราแล้วใช่หรือไม่?”
“ท่านเรียกเราว่า ‘พระอนุชา’ แล้ว”