กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 558 เขาจะลาออกจากราชการ
หลังคนรับใช้เตรียมน้ำร้อนไว้เรียบร้อย มู่ฉือก็เข้าไปในห้องอาบน้ำ
เสื้อที่นางสวมอยู่เป็นเสื้อคลุมตัวนอกของหร่วนอิงเจี๋ย
หลังถอดเสื้อตัวนอก นางวางมันไว้ด้านข้าง แววตาเต็มไปด้วยความอาวรณ์
หร่วนอิงเจี๋ยเป็นสหาย
นางหวังว่าเขายังมีชีวิตอยู่
“องค์หญิง...” แม่นมหลิ่วถูกเรียกตัวมาแล้ว
เมื่อเห็นองค์หญิงยังมีชีวิตอยู่ในอ่างอาบน้ำ แม่นมหลิ่วก็มีน้ำตาคลอพร่ามัว
“แม่นม” มู่ฉือยิ้มให้นาง ราวกับไม่เคยจากไปไหน
ทุกสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าไม่ใช่จินตนาการฟุ้งซ่านของแม่นมหลิ่ว