กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 522 ความผิดปกติของแม่นมหลิ่ว
เพื่อให้ดูแลแม่นมหลิ่วได้สะดวก หนานกงจึงนอนห้องเดียวกับนาง
หลังองค์หญิงสิ้นพระชนม์ แม่นมหลิ่วก็ไม่มีหน้าที่ต้องทำอีก
นางไม่ต้องไปทำอาหารในครัว ไม่ต้องไปปรนนิบัติในห้อง และไม่ต้องอยู่เวรกลางคืนอีก
แต่คืนหนึ่ง หนานกงกลับถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงกุกกักเบา ๆ
เมื่อลืมตาขึ้น ก็เห็นแม่นมหลิ่วแต่งตัวเรียบร้อย เตรียมจะออกไปข้างนอก
“แม่นม ท่านจะไปห้องส้วมหรือ? ข้าไปเป็นเพื่อนท่าน…”
นางกำลังจะลุกจากเตียง ก็ได้ยินแม่นมหลิ่วกล่าวอย่างไม่เร่งไม่ร้อน
“ไม่ได้ไปห้องส้วม ข้าจะไปเฝ้าเวรกลางคืนให้องค์หญิง”
จากนั้นก็ได้ยินนางพึมพำว่า “ต้องเอากำยานสงบจิตไปด้วย…”