กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 476 โม่อี้เฉินปฏิเสธมู่ชิงชิง
โม่อี้เฉินรู้สึกเหลือเชื่อ
เขาพึมพำว่า
“เปิ่นหวางเป็นท่านอาอ๋องของเจาหยาง ทั้งยังอายุมากกว่านางสิบกว่าปี ยิ่งไปกว่านั้น… เจาหยางมิได้มีใจให้ราชครูมาตลอดหรือ”
เวินจิ่นอวิ๋นยังคงสงบนิ่ง ไม่เร่งร้อนไม่เชื่องช้า
แต่มู่ฉือกลับขมวดคิ้ว น้ำเสียงเจือความไม่พอใจ
“ตอนนี้กำลังพูดเรื่องของพวกท่าน แล้วจะเกี่ยวอะไรกับราชบุตรเขย!”
ปฏิกิริยาของนางทำให้รู้สึกราวกับว่าการเป็นที่ชอบของเจาหยางเป็นเรื่องอัปมงคล
โม่อี้เฉินเงียบงันไม่เอ่ยคำ
เหลวไหลสิ้นดี!