กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 475 คำสารภาพรักของมู่ชิงชิง
พิธีขอพรที่ศาลบรรพชนหลวง มู่ชิงชิงก็อยู่ที่นั่นด้วย
หลังไท่ซ่างหวงสวรรคต ต่อหน้าคนนอก ไทเฮาแสดงความโศกเศร้าอย่างยิ่ง
เพียงเห็นมู่ชิงชิง นางก็พลันนึกถึงคำพูดที่ไท่ซ่างหวงกล่าวไว้ในวันนั้น
ยอมเชื่อว่ามี ดีกว่าปักใจว่าไม่มี
ก่อนหน้านี้นางก็รู้สึกแล้วว่า แม้จะเป็นพี่น้องชายหญิงเหมือนกัน แต่อันหยางกับเจิงเอ๋อร์กลับมีหน้าตาคล้ายกัน ส่วนเจาหยางนั้นต่างออกไป
นางเชื่อมาตลอดว่าบุรุษในคืนนั้นคือไท่ซ่างหวง
แต่เมื่อย้อนนึกดูตอนนี้ กลับรู้สึกว่ามันไม่เหมือนกัน
นางไม่มีหลักฐานแน่ชัด แต่เมื่อเห็นมู่ชิงชิงทีไร ในใจก็รู้สึกไม่สบายใจทุกที
ยิ่งมอง ก็ยิ่งรู้สึกว่าเด็กคนนี้มีที่มาคลุมเครือ