เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 469 ราชครู เราทนไม่ไหวแล้ว
หลังเวินจิ่นอวิ๋นเข้าวัง แววตาของมู่จิ้งเสวี่ยนก็มีประกายขึ้นมาอีกครั้ง
ทว่าเมื่อเวินจิ่นอวิ๋นวิเคราะห์สถานการณ์ในตอนนี้ให้เขาฟัง พร้อมบรรยายเรื่องราวที่พบเห็นมาตลอดทางอย่างละเอียดทีละเรื่อง ประกายนั้นก็พลันดับมอดลง
ในเขตชานเมืองที่ค่อนข้างห่างไกล ชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านยิ่งลำบากกว่าเดิม
มีคนปล้นชิงเคหสถาน ไม่เห็นกฎหมายอยู่ในสายตา
ยังมีคนขายลูกชายขายลูกสาว เพียงเพื่อแลกอาหารมาประทังชีวิต
เวินจิ่นอวิ๋นบรรยายชีวิตอันทุกข์ยากแสนสาหัสของชาวบ้าน จนมู่จิ้งเสวี่ยนฟังแล้วใจบีบรัดอยู่ตลอด
คนที่กำลังทนทุกข์เหล่านี้ ล้วนเป็นราษฎรของเขา!
“ราชครู เรารักษาบัลลังก์ไว้ไม่ได้แล้วจริง ๆ หรือ...” มู่จิ้งเสวี่ยนถามอย่างยากลำบาก
แววตาของเวินจิ่นอวิ๋นถ่ายทอดคำตอบไว้มากมายแล้ว