กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 468 ราชครูเวินเข้าเมืองแล้ว
บนกำแพงเมือง
พวกสตรีถูกกดให้อยู่ชิดกำแพง สีหน้าซีดเผือดงดงามแต่ไร้สีเลือด ส่งเสียงร้องด้วยความหวาดกลัว
ระหว่างที่กองทัพทั้งสองเผชิญหน้ากัน สตรีคนหนึ่งถูกถอดเสื้อผ้าจนหมดก่อน
ทหารใช้เชือกเส้นหนึ่งมัดนาง แล้วค่อย ๆ หย่อนนางลงไป
ไม่นาน สตรีผู้นั้นก็กรีดร้องดิ้นรน ด้วยความอับอายและโกรธแค้น นางกัดลิ้นฆ่าตัวตาย
เหล่าทหารตะโกนพร้อมกันเพื่อข่มขู่กองทัพกบฏ
“ถอย! ถอย! ถอยไป—”
ซือถูหมิ่นเป็นสตรีเช่นกัน จึงเข้าใจความรู้สึกของสตรีเหล่านั้นบนกำแพงเมือง
ไม่ใช่แค่พวกนางเท่านั้น ยังมีชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ที่ถูกบังคับให้ยืนตรงปากประตูเมืองและเป็นโล่มนุษย์ด้วย