บทที่ 411 วิกฤตความไว้วางใจ

บทที่ 411 วิกฤตความไว้วางใจ?

“องค์หญิง” จู่ ๆ เวินจิ่นอวิ๋นก็เอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง

มู่ฉือไม่เงยหน้า ตอบรับเสียงหนึ่ง “หืม? มีอะไรหรือ”

เวินจิ่นอวิ๋นจับข้อมือเรียวบางของนาง บังคับให้นางตั้งใจฟังคำถามของตน

“เจ้ายังคิดใช้ประโยชน์จากข้าอยู่อีกหรือ”

“ใช้ประโยชน์?” หลังชะงักงันไปชั่วขณะ มู่ฉือก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไร

นางไม่ได้โกรธหรือยินดี เพียงถามกลับ

“ท่านได้ยินสิ่งที่ข้าพูดกับเสด็จพ่อทั้งหมดหรือ”

เวินจิ่นอวิ๋นก้มคางลงเล็กน้อย

“ข้าไม่ได้ตั้งใจแอบฟัง เพียงกลัวว่าเจ้าจะเป็นอันตราย จึงคอยฟังความเคลื่อนไหวในห้อง”