กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 406 เกี่ยวกับคำเรียกขาน
“พี่ไท่ฟู่ เหตุใดต้องมาที่ห้องหนังสือด้วย”
เวินจิ่นอวิ๋นจูงมือมู่ฉือไว้ แต่ไม่ได้ตอบนางทันที
หลังนั่งลง เขาก็อุ้มนางขึ้นมานั่งบนตักโดยตรง
องค์หญิงน้อยยิ้มงดงามน่ารักอย่างเป็นธรรมชาติ พลางโอบคอเขาไว้
“ท่านจะจัดการเอกสารราชการหรือ”
เวินจิ่นอวิ๋นกล่าวอย่างจริงจังว่า “มีเรื่องบางอย่างที่อยากอธิบายให้องค์หญิงเข้าใจให้ชัด คนผู้หนึ่งสำคัญต่อกระหม่อมมาก”
เห็นเขาเคร่งขรึมถึงเพียงนี้ มู่ฉือก็คิดถึงบางอย่าง สีหน้าพลันเย็นชา
“ข้ารู้อยู่แล้ว!”
“รู้อะไรหรือ”