บทที่ 405 เวินเหยียนจือ จอมโกหก

บทที่ 405 เวินเหยียนจือ จอมโกหก

ภายในม่านอบอุ่น บรรยากาศชวนให้ลุ่มหลง

ท่อนแขนหยกของสตรีโผล่ออกมานอกม่าน ก่อนจะถูกคว้ากลับเข้าไป

สายลมกลางคืนพัดกระทบดอกไม้ใบหญ้า ใบไม้ไหวสั่นระริก

เงาไม้ทอดขวางบ้างเฉียงบ้างอยู่บนผนังด้านหนึ่ง เพิ่มกลิ่นอายกวีและภาพงามเข้าไปอีกหลายส่วน

เสื้อผ้ากองอยู่ข้างเตียง มีทั้งเสื้อตัวนอกของบุรุษและเสื้อตัวในของสตรี มือสองข้างประสานนิ้วทั้งสิบ

เครื่องนอนที่เดิมเรียบร้อยยับย่นขึ้นไม่น้อยหลังผ่านการพัวพันกันมา

หลังเสร็จสิ้น

องค์หญิงน้อยเหนื่อยจนขยับตัวไม่ได้

นางนอนคว่ำอยู่บนเตียง เกศาดำขลับแผ่คลุมทั่วร่าง