บทที่ 403 เจ้าเป็นปีศาจจิ้งจอก

บทที่ 403 เจ้าเป็นปีศาจจิ้งจอก

ราตรีมืดมิด ราวกับหมึกที่ไม่มีวันละลายจาง

หลังเสร็จสิ้น มู่ฉือเหนื่อยจนเอนพิงอ้อมแขนเวินจิ่นอวิ๋น หอบหายใจถี่กระชั้นและสับสน

หางตาของนางแดงระเรื่อ ชวนเย้ายวนเป็นพิเศษ หญิงงามผู้มีไฝหยาดน้ำตา แม้ยามร้องไห้ยังงดงามยิ่งนัก

ห้องอาบน้ำร้อนในร่มอยู่ในห้องข้าง ๆ ต่อให้พวกเขาพัวพันกันจนดึกดื่น ก็ไม่ต้องให้บ่าวเตรียมน้ำร้อนสำหรับอาบ

เมื่อองค์หญิงน้อยพักจนหายเหนื่อยแล้ว เวินจิ่นอวิ๋นก็อุ้มนางเข้าไปในห้องข้าง

ระหว่างที่นายท่านทั้งสองกำลังอาบน้ำ แม่นมหลิ่วก็นำสาวใช้เหลียนซินเข้ามาช่วยกันเก็บที่นอน

แม้เหลียนซินยังไม่เคยผ่านเรื่องชายหญิง แต่เมื่อเห็นเตียงนอนเละเทะ นางก็พอจินตนาการได้ว่าก่อนหน้านี้ทั้งสองทำอะไรกัน พลันหน้าแดงก่ำขึ้นมา