กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 393 กลับไปแล้วก็เข้าพิธีวิวาห์
เมื่อเวินจิ่นอวิ๋นฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ก็ผ่านไปแล้วหนึ่งชั่วยาม
มู่ฉือเฝ้าอยู่ข้างเตียงตลอด พอเห็นเขาฟื้นก็รีบบอกให้ฉู่อันอีรินน้ำ
ฉู่อันอีเองก็ตกใจไม่น้อยกับบาดแผลของท่านผู้ใหญ่ในตระกูล ระหว่างรินน้ำก็พร่ำบ่น
“ใต้เท้า ตั้งแต่ท่านเริ่มผลักดันกฎหมายใหม่ ก็มีคนอยากเอาชีวิตท่านทุกวัน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อย เหตุใดยังไม่รู้จักพาองครักษ์ติดตามไปให้มากกว่านี้อีก?
“ข้าน้อยไม่ได้อยู่ข้างกายท่าน ท่านก็ต้องระวังตัวให้มากขึ้นด้วย
“คืนนี้ช่างทำให้ตกใจเสียจริง
“หากท่านล้มลงกลางทาง…”
เวินจิ่นอวิ๋นไม่ได้ฟังคำพูดของฉู่อันอีแม้แต่คำเดียว
เขาจ้องเด็กสาวที่นั่งอยู่ข้างเตียง ยกแขนขึ้นกุมมือน้อยของนางไว้