บทที่ 392 เรียกร้องให้ยกองค์หญิงให้เขาหรือ

บทที่ 392 เรียกร้องให้ยกองค์หญิงให้เขาหรือ?

เวินจิ่นอวิ๋นกระโดดลงจากหลังม้า ชายเสื้อพริ้ววาดเป็นเส้นโค้งงดงามกลางอากาศ

เมื่อมองสหายที่ “คืนชีพจากความตาย” อยู่ตรงหน้า ฝีเท้าของเขาก็เร่งเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เย่เซี่ยนเฟิงทั้งประหลาดใจและรู้สึกว่าเป็นไปตามคาดที่ได้พบสหาย ณ ที่แห่งนี้

ต่อให้ไม่ใช่วันนี้ เขาก็เชื่อว่าเมื่อองค์หญิงอันหยางอยู่ที่นี่ เวินจิ่นอวิ๋นย่อมต้องมาหาเข้าสักวัน

เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้จุดประสงค์ที่เวินจิ่นอวิ๋นมาที่นี่ ทำราวกับสหายเก่าธรรมดาที่กลับมาพบกัน เดินเข้าไปตบไหล่อีกฝ่าย แล้วปัดฝุ่นบนไหล่ให้เป็นการส่งท้าย

“ไม่ได้พบกันหลายปี น้องชาย เจ้ายังปลอดภัยไร้เภทภัยหรือไม่”

ท่าทางราวกับพี่ชายของเย่เซี่ยนเฟิง ทำให้เวินจิ่นอวิ๋นนึกถึงวันเวลาที่พวกเขาเคยร่วมมือกันต่อสู้กับเผ่าอาชื่อเล่อ

เขาถอยหลังไป 2 ก้าว แล้วคารวะเย่เซี่ยนเฟิงอย่างเสมอกัน