บทที่ 364 บังอาจ! ถึงกับกล้าลบหลู่เรา

บทที่ 364 บังอาจ! ถึงกับกล้าลบหลู่เรา

มู่ชิงชิงไม่รู้เลยว่าภัยกำลังจะมาถึง หลังนางออกจากตำหนักบรรทมของฮ่องเต้ได้ไม่นาน ก็มีข้ารับใช้ในวังเข้ามารายงาน

“กราบทูลฮ่องเต้ องค์หญิงอันหยางขอเข้าเฝ้าเพคะ”

นี่เป็นครั้งแรกที่มู่ฉือเข้าวังหลังฮ่องเต้ประชวรหนัก

เด็กสาวสวมเสื้อกระโปรงคอไขว้สีเหลืองอ่อน บนเรือนผมประดับปิ่นปู้เหยา ยามก้าวเดินปิ่นไหวเอน อากัปกิริยาพลิ้วไหวมีชีวิตชีวา

นางเดินไปถึงหน้าแท่นบรรทม แล้วยอบกายคำนับอย่างงดงาม

“ลูกกระหม่อมถวายบังคมเสด็จพ่อ”

ฮ่องเต้เอนกายอยู่บนเตียง พยายามหันพระพักตร์มาทางนางอย่างยากลำบาก “ลุกขึ้น”

มู่ฉือหันไปมองกงกงอวี๋

“เสด็จพ่อ ลูกกระหม่อมอยากพูดกับพระองค์ตามลำพังสักสองสามคำ ได้หรือไม่เพคะ”