กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 363 ซิ่งเอ๋อร์ถูกสังหาร มู่ชิงชิงร้องทุกข์
ในช่วงหน้าร้อนที่ร้อนระอุ อากาศแปรปรวนอยู่เสมอ
ยามเช้ายังฟ้าใสไร้เมฆ พอตกบ่ายกลับมีพายุฝนฟ้าคะนอง
มู่ชิงชิงเดินออกจากประตูวังอย่างเหม่อลอย ราวกับถูกคนทั้งโลกทอดทิ้ง เงาร่างกลางม่านฝนดูโดดเดี่ยวและอ้างว้าง
เมื่อกลับถึงจวนองค์หญิง นางก็ล้มป่วย
ในความฝันยังละเมอพูดจาเพ้อเจ้อ
“อย่าให้ข้าแต่งกับจั่วเนี่ย...ข้าไม่เอา...พี่ชายจิ่นอวิ๋น อย่าไป...ข้าต่างหากที่เป็นคู่หมั้นหญิงของท่าน...”
“ของของข้า...เป็นของข้าทั้งหมด...
“อย่าแย่งไป...ขอร้อง อย่ามาแย่งของของข้าไปเลย...”
ซิ่งเอ๋อร์คอยเช็ดเหงื่อให้นางไม่หยุด เมื่อได้ยินคำเหล่านั้นก็ได้แต่สงสารองค์หญิงอยู่เงียบ ๆ