บทที่ 354 เฝ้ารอปีใหม่ด้วยกัน

บทที่ 354 เฝ้ารอปีใหม่ด้วยกัน

มู่ฉือไม่พูดอะไร เพียงลึกลับยื่นขนมถาดหนึ่งให้เวินจิ่นอวิ๋น

เวินจิ่นอวิ๋นมองนาง ก่อนปรับสีหน้าให้ดูผ่อนคลายในทันที

“องค์หญิง กลัวว่ากระหม่อมจะหิวหรือ?”

ดวงตาของเด็กสาวสุกสกาวดุจจันทร์เต็มดวง นางพยักหน้าเบา ๆ

หลังเวินจิ่นอวิ๋นรับขนมถาดนั้นไป นางก็หยิบกระดาษที่เขียนไว้ก่อนหน้านี้ออกมา

บนกระดาษมีเพียงประโยคเดียว

—“ข้าอยากเฝ้ารอปีใหม่ตลอดคืน”

โคมไฟที่แขวนอยู่บนระเบียงขับให้ใบหน้าขาวดุจหยกของนางมีสีแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย

เวลานี้ดวงตาของนางก็เปล่งประกาย ในที่สุดก็มีแสงสว่างขึ้นมา