บทที่ 306 เจ้าเป็นห่วงนางหรือ

บทที่ 306 เจ้าเป็นห่วงนางหรือ?

หากเวินจิ่นอวิ๋นไม่ปิดประตูตั้งแต่ตอนออกมา มู่หรูอี้คงอยากเห็นแม่นางผู้นั้นที่อยู่ข้างใน

“หากองค์หญิงสามมีธุระสำคัญที่นี่ เชิญตามสบาย กระหม่อมขอทูลลา” เวินจิ่นอวิ๋นเอ่ยอย่างสงบนิ่ง แววตายังคงอ่อนโยนดังเช่นทุกครา ทว่ากลับเจือความห่างเหินเย็นชาอยู่ด้วย

มู่หรูอี้ได้สติกลับมาอย่างเลื่อนลอย รีบส่ายหน้า

“ไม่...ไม่มี ไม่มีธุระแล้ว ข้ามา...แค่อยากบอกท่านราชครูว่า ข้า...”

นางรวบรวมความกล้าแล้วเงยหน้าสบตาเวินจิ่นอวิ๋น

ทว่าเมื่อคิดว่าเขามีท่านผู้บำเพ็ญชั้นสูงอยู่ในใจแล้ว คำพูดที่เหลือก็พลันติดอยู่ในลำคอ

“ท่านราชครู ข้าบังเอิญเห็นท่านอยู่ที่นี่พอดี เลยอยากมาบอกว่า ช่วงนี้เจาหยางประชวร...”

นางหาเหตุผลส่งเดช ฟังแล้วก็ประหลาดยิ่งนัก