กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 303 กลับเมือง การเปลี่ยนแปลงของฮองเฮา
แม่นมหลิ่วตกใจจนแทบสิ้นสติ รีบถามต่อจากคำพูดขององค์หญิงทันที
“องค์หญิงกับราชครู…นอกจากชมอาทิตย์อัสดงแล้ว ยัง…ยังทำอะไรอีกหรือเพคะ?”
มู่ฉือขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางนึกย้อน
“อืม…เขาจูบข้านานมาก แล้วก็โอบกอดข้า…”
“จูบ…ปากหรือเพคะ?” ใจของแม่นมหลิ่วเต้นระทึก สายตาก็อดมองริมฝีปากขององค์หญิงไม่ได้
นางรู้ดี
ก่อนหน้านี้แม้ราชครูเวินจะเคยจูบองค์หญิง แต่ก็ยังรักษามารยาท ไม่ได้ล่วงเกินจนเกินไป
มู่ฉือพยักหน้าโดยไม่ใส่ใจ
“ใช่แล้ว”