กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 297 เสด็จพี่หญิง ท่านตรงไหนไม่ปกติหรือ?
ภายในกระโจม แม่นมหลิ่วตื่นเต้นจนตัวเกร็ง รอคำตอบจากองค์หญิง
แต่มู่ฉือไม่ได้ตอบนางทันที กลับนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่อย่างไม่รู้ตัว
ท่าทางที่เวินจิ่นอวิ๋นจุมพิตนางอย่างระมัดระวังและอดกลั้น นางยังจำได้ชัดเจน
จากนั้นมือก็ลูบมุมปากของตนเองอย่างไม่รู้ตัว
เห็นปฏิกิริยาขององค์หญิงเช่นนี้ แม่นมหลิ่วก็ไม่จำเป็นต้องถามอีก
นางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ทำอะไรไม่ถูก
องค์หญิงกับราชครูยังไม่ได้เข้าพิธีวิวาห์ จะทำเรื่องเกินเลยเช่นนี้ได้อย่างไร!
ราชครูเป็นคนเที่ยงตรงรักษาความบริสุทธิ์ถึงเพียงนั้น เหตุใดจึงทำอะไรไร้ขอบเขตเช่นนี้ได้!
หากเป็นเช่นนี้ต่อไปจะไม่แย่หรือ!