กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 291 ท่านกำลังแอบมองข้าอยู่หรือ
แม้เวินจิ่นอวิ๋นจะมาห้ามการทะเลาะวิวาท แต่เขาไม่ได้คิดจะเปิดเผยฝีมือที่แท้จริงของตน
ทว่าจิ่งเยี่ยนเคยเห็นฝีมือของเขามาก่อน พอถูกบีบจนไร้ทางถอย จึงหลบไปทางเวินจิ่นอวิ๋นตามสัญชาตญาณ
ด้วยเหตุนี้ไปมา เวินจิ่นอวิ๋นจึงถูกองครักษ์แทงเข้าที่แขน
ฟังดูน่าหวาดหวั่น แท้จริงแล้วบาดแผลไม่ได้ลึก
สำหรับเขาแล้ว นี่เป็นเพียงแผลถลอกภายนอก
แต่เมื่อมีเสียงกรีดร้องของมู่ชิงชิง ก็ฟังดูร้ายแรงขึ้นมา
“ซิ่งเอ๋อร์ เร็ว! รีบไปตามหมอหลวงที่ร่วมขบวนมา!”
……
เดิมทีโม่อี้เฉินคิดจะสั่งสอนจิ่งเยี่ยน แต่กลับทำให้เวินจิ่นอวิ๋นซึ่งเป็นบัณฑิตอ่อนแอต้องเดือดร้อนไปด้วยอย่างไม่มีเหตุผล อย่างไรก็ควรแสดงความขอโทษบ้าง