กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 290 พี่ไท่ฟู่ ท่านโง่ไปแล้วหรือ
ดวงตาที่สงบนิ่งเสมอของเวินจิ่นอวิ๋นคล้ายมีประกายร้อนแรงแต้มอยู่ แม้แต่อุณหภูมิร่างกายก็สูงขึ้นตาม
มู่ฉือเห็นความเปลี่ยนแปลงในแววตาของเขาชัดเจน จึงรู้สึกประหลาดใจ
“พี่ไท่ฟู่ ท่านเหม่ออะไรอยู่”
สิ้นเสียงพูด สัมผัสนุ่มนวลก็แตะลงบนหน้าผากของนาง
รูม่านตาของนางหดวูบ สีหน้าตะลึงงัน มือทั้งสองก็ทำอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง
เวินจิ่นอวิ๋นเพียงก้มลงแตะหน้าผากนางเบา ๆ แล้วเงยหน้าขึ้น แววตายังคงแจ่มใสและเที่ยงตรง
หญิงสาวขมวดคิ้วเรียวงาม มองเขาอย่างไม่เข้าใจ
เห็นเขาไม่อธิบายอะไร นางจึงขุ่นเคืองและเตือนเขา
“ท่านทำเช่นนี้ไม่ถูกต้อง