บทที่ 288 พิธีล่าสัตว์ฤดูใบไม้ร่วง แย่งชิงความโปรดปราน

บทที่ 288 พิธีล่าสัตว์ฤดูใบไม้ร่วง แย่งชิงความโปรดปราน

หลังหลิ่วโจวสงบลง ฮ่องเต้ก็พระราชทานรางวัลความชอบแก่เวินจิ่นอวิ๋นเป็นทองคำหนึ่งพันตำลึง

เวินจิ่นอวิ๋นสั่งให้คนนำพระราชทานรางวัลที่ได้รับไปมอบแก่ชาวบ้านยากจนในหลิ่วโจวทันที

เมื่อฮ่องเต้ทราบเรื่องนี้ พระองค์ก็ทรงยินดีที่ขุนนางราชสำนักมีจิตใจรักราษฎรเช่นนี้ ขณะเดียวกันก็ทรงกังวลว่าชื่อเสียงของขุนนางในใจประชาชนจะสูงกว่าพระองค์ผู้เป็นประมุข

ดังนั้นพระองค์จึงเบิกเงินหลวงส่วนหนึ่งจากคลังหลวง นำไปใช้ในเมืองหลิ่วโจว เมืองประจำแคว้นด้วย

ยามค่ำคืน

ภายในตำหนักจิ่วฮวา

ฮ่องเต้บรรทมอยู่บนเตียง พระวรกายคลุมไว้ด้วยผ้าห่มบางเพียงผืนเดียว

ใต้ผ้าห่มมีส่วนหัวของคนผู้หนึ่งโก่งนูนขึ้นมา ดันผ้าห่มให้ยกสูงเล็กน้อย

ท่ามกลางจังหวะที่ลึกบ้างตื้นบ้าง ฮ่องเต้หรี่พระเนตรด้วยความสำราญ ราวกับลอยขึ้นสู่ยอดเมฆ พระพักตร์แดงระเรื่อจนมิอาจบรรยาย