กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 280 ต้องจับมือ ห้ามปฏิเสธ
จดหมายท้าประลองแสดงเจตนาของท่านโหวหนุ่มจิ่งที่ต้องการแข่งกับเขา ทั้งยังเตือนว่าอย่าได้ใจจนเกินไป
ทว่าเวินจิ่นอวิ๋นมิได้ใส่ใจคำท้าทายของจิ่งเยี่ยน
……
หลายวันต่อมา เวินจิ่นอวิ๋นและเผยฮู่ต่างดีขึ้นมาก หลังเทียนโฮ่ว
นับตั้งแต่มู่ฉือยอมรับเวินจิ่นอวิ๋น นางก็ไปตำหนักบูรพาบ่อยขึ้น
ก่อนหน้านี้มู่จิ้งเสวี่ยนก็รู้สึกแปลกใจอยู่แล้วว่า เหตุใดอาฉือถึงมาทุกห้าวัน แต่เขากลับรู้สึกอยู่เสมอว่านางมิได้มาด้วยความเต็มใจ
บัดนี้นางมาบ่อยขึ้น กลับทำให้เขา “รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”
นอกจากนั้น สิ่งที่ทำให้เขาฉงนยิ่งกว่าคือ ท่าทีของอาฉือที่มีต่อเวินจิ่นอวิ๋น ดูเหมือนจะเปลี่ยนไป
ยกตัวอย่างเช่นเวลานี้