กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 254 งานเลี้ยงในวังมาถึง การปรากฏตัวอันตระการตา
โม่หลีถูกโยนไว้หน้าประตูวังโดยตรง
หลังเหล่าองครักษ์หามเขาเข้าไปในตำหนักเจาหยาง ตอนแรกมู่ชิงชิงยังไม่กล้าแน่ใจว่าเป็นเขา
“โม่หลี! เจ้าใช่โม่หลีหรือไม่! เจ้า…เหตุใดถึงกลายเป็นสภาพเช่นนี้!”
โม่หลีบนเปลหามมีสภาพน่าเวทนาเป็นพิเศษ
เสื้อผ้าที่เขาสวมไม่ใช่ชุดองครักษ์ แต่เป็นเสื้อผ้าประหลาดชุดหนึ่ง
รอบเอวมีแถบผ้าซาตินพันซ้อนกัน ผูกเป็นปมหลวม ๆ นอกจากช่วงลำตัวแล้ว ผ้าตรงแขนขามีน้อยจนน่าสงสาร ดูคล้ายแหจับปลา ทั้งยังมีรูขาดอยู่หลายแห่ง มองเห็นแนวกล้ามเนื้อและรอยแผลต่าง ๆ ที่กระจายทั่วแขนขา คล้ายแผ่ลามไปจนถึงลำตัว
กล่าวได้ว่านอกจากใบหน้าแล้ว ทั่วร่างของเขาแทบไม่มีส่วนใดที่ยังมีเนื้อหนังดี ๆ
ไม่สิ
แม้แต่ใบหน้าก็ถูกทำลายแล้ว